Adada bir cam fabrikası var. Ziyarete açık. Turistler gidip istediği formda ustaya anında biblo tabla vs yaptırabiliyor. Camino adasında 3 kişi yaşıyormuş. Ben gitmeden önce biri daha ölmüş. Camino’da şu an iki kişi yaşıyor. Garip bir memleket. Ben sessizliğini, insanların iki dirhem bir çekirdek oluşlarını nezaketlerini sevdim. Yemekleri İtalyan tarzı. Hamur ve deniz mahsulleri.

Bildiğim tek şey: Asla bir yabancı ülkeye tek başına gitme. Pek sıkıcı oluyor. Keşke bir arkadaşımla gitseydim. Edit 2021 : Arzu Çağlan ile Fas’a beraber seyahat ettiğimizde çok daha eğlendim, daha iyi kültürü keşfettim. Daha güzel sarayları müzeleri gezebildim. Ve güzel yemekler yerken sohbet edip tatilin tadını çıkarttım. Tabi Arzu’nun müthiş okuyan ve kültürleri inceleyen yapısı, gitmeden Marakeş’in tüm haritasını gezilecek yerlerini işaretleyip plana almasının faydası bunlar. Bende böyle bir meziyet yok.